Traditioneel bankieren is voorbij

Banken in Nederland maken zichzelf overbodig als ze doorgaan op de huidige koers. Want terwijl de kredietbehoefte bij ondernemers toeneemt, draaien banken de geldkraan verder dicht en laten ze bedrijven failliet gaan. Niet zelden mooie bedrijven met een lange historie. Hun faillissement is onnodig en had voorkomen kunnen worden als eerder was ingegrepen. Het is een brevet van onvermogen als banken bedrijven met toekomstperspectief niet meer kunnen onderscheiden van bedrijven die het waarschijnlijk niet gaan redden.

Banken moeten weer leren op tijd mee te denken met hun klanten. Anders zullen alternatieve financieringsvormen, ondersteund door het Regeerakkoord, wel eens rap marktterrein op de banken kunnen veroveren.

Lees meer over dit bericht

Nederland schiet niets op met besmettelijk pessimisme

maar wel met nieuw perspectief (opinieartikel)

Nederland wentelt zich nog steeds in een besmettelijke golf van pessimisme. Keer op keer wordt herhaald dat de crisis nog heel lang gaat duren. Paul Pietersma, managing director bij Berenschot en strategy consultant, geeft zijn kijk op de strategie voor ondernemend Nederland.

Ondernemend Nederland moet de boel weer lostrekken door het bieden van nieuw perspectief. Een duidelijke richting die het licht aan het eind van de tunnel symboliseert. Waar gaat de onderneming naar toe? Wat betekent dit? En hoe gaan we dat doen? Lees meer over dit bericht

Wie overleeft? Faillissementen onder de loep

Deze week kwam CBS naar buiten met nieuwe cijfers over het aantal faillissementen in Nederland. De hoofdlijnen van het verhaal dat CBS hierbij vertelde was dat het aantal faillissementen sterk is toegenomen en dat dit vooral door failliete vennootschappen komt, niet door privé personen.

Als we de cijfers wat nader bekijken lijken er echter wel wat nuances op zijn plaats. Het totaal aantal faillissementen in Nederland is inderdaad toegenomen ten opzichte van 10 jaar geleden. Maar wie vergelijkt met piekjaar 2009 ziet juist een toch al weer behoorlijke daling in het aantal faillissementen. Ook in vergelijking met 2010 is er in 2011 geen stijging te bespeuren – sterker nog, ondanks de economische tegenwind zien we een (zeer) lichte daling. Lees meer over dit bericht

Sterker uit de crisis: de aanval is de beste verdediging

We komen de laatste tijd veel ondernemers tegen die in slecht vaarwater terecht zijn gekomen. Het zijn een voor een prachtige bedrijven met een lange historie maar helaas vastgelopen in een doodlopende strategie. De markt staat onder druk, marges en omzetten dalen ondanks herhaalde acties om het tij te keren. De bank staat op de deur te kloppen als de bankratio’s onderuit schieten en leveranciers zijn huiverig om te leveren omdat de crediteurentermijnen aan het oplopen zijn.

Vaak weet de ondernemer het niet meer en heeft een klankbord nodig om uit de negatieve spiraal te komen.

Belangrijk is om op tijd te reageren op de veranderende marktomstandigheden en goed zicht te hebben op die indicatoren die succes bepalen. Als op tijd wordt bijgestuurd is er voldoende tijd om de koers te wijzigen. Vaak ontbreekt deze tijd en dient strak gestuurd te worden op de cashflow om tijd te kopen. Lees meer over dit bericht

De crisis maakt je creatief

Economische crisis: Moeilijkheden of mogelijkheden? Dit was het thema van de netwerkbijeenkomst van de Utrechtse Ondernemers Academie op 29 maart. Ondernemers waren te gast bij adviesbureau Berenschot in Utrecht en kregen nuttige tips en adviezen om de crisis te lijf te gaan.

Ludwig Hoeksema, directielid bij Berenschot, gaf de aanwezigen een kijkje in de huidige strategische trends. Uit het onderzoek Hoop in bange dagen blijkt dat er bij organisaties en bedrijven veel onzekerheid heerst over de toekomst en dat de waan van de dag vaak regeert. Volgens Hoeksema vergroot betrokkenheid van de hele organisatie bij strategische keuzes de kans op de gewenste gedragsverandering. “De grootste uitdaging bij het sturen op strategie is om dicht tegen het operationele proces aan te kruipen.”

Lees meer over dit bericht

Staatsschulden afboeken tot op terugbetaalcapaciteit is onvermijdelijk (deel 5)

Waarom de huidige Euro niet werkt maar gered kan worden

Door: Hubert Sturm & René Barendrecht

Voor deel 1 uit deze reeks, klik hier; Voor deel 2 uit deze reeks, klik hier; Voor deel 3 uit deze reeks, klik hier; Voor deel 4 uit deze reeks, klik hier

Rol van euro obligaties

Een vraag is of de schuldsanering kan plaatsvinden terwijl tegelijkertijd het oude mechanisme van staatsobligaties per land uitgeven door kan blijven gaan. Dit mechanisme blijft in potentie een destabiliserend effect hebben, tenzij begrotingsevenwicht met vertrouwen gehandhaafd kan worden. De optie van euro obligaties wordt genoemd om het effect van oplopende rentes voor de betrokken landen te dempen. Een manier om euro obligaties in te voeren biedt een lagere rente voor zwakkere landen. Een euro-obligatie mag echter niet slechts tot een reset van de rente op toekomstige staatsschuld van de zwakke landen leiden (de lage rente zoals zij tot voor kort genoten toen iedereen nog geloofde in het euro sprookje en alle rentes dicht bij de Duitse rente zaten) waarna het spel als vanouds doorgaat (en dus naar achteren schuiven van het probleem). Deze oplossingsrichting omvat op het eerste oog alle schulden uit het verleden en die in de toekomst. Dit is ingrijpend en roept bij de sterkere landen het beeld op van een oplossing van lusten voor de zwakkere landen, en de lasten voor de sterkere landen. Te meer omdat dit mechanisme wordt toegezegd voor alle toekomstige schuld en maar de vraag is wat er terecht komt van de sanctionering. Er is een complex budgettair allocatiemechanisme nodig om alles te verrekenen in plaats van de vrije markt die haar werk doet. Is dit mechanisme dan wel robuust genoeg of een fictie?

Bestaande versus nieuwe schuld

Er is ook een dunne integratie denkbaar. Het is niet per definitie noodzakelijk om alles van verleden en toekomst op één hoop te gooien en een complex budgettair allocatiemechanisme te bouwen met allerlei boeteclausules en de soevereiniteit van elk land te beperken (en daarmee de politieke haalbaarheid nu en toekomstvastheid later te ondergraven). Er is een onderscheid mogelijk tussen de schuld tot dusverre versus nieuwe schuld in de toekomst. Het is wel mogelijk om de oude schuldposities af te waarderen conform de huidige marktwaarde en die om te vormen naar één Europese schuld. Het beste lijkt dan niet via een fictieve manier de afwaardering vast te stellen, maar de vrije markt direct haar oordeel te laten vellen (anders wordt dat oordeel toch wel op een afgeleide manier geveld). Afwaardering is sowieso een must om vervolgens het restant af te kunnen betalen vanuit economische groei (zonder afwaardering geen nieuwe economische groei). Lees meer over dit bericht

Staatsschulden afboeken tot op terugbetaalcapaciteit is onvermijdelijk (deel 4)

Waarom de huidige Euro niet werkt maar gered kan worden

Door: Hubert Sturm & René Barendrecht

Voor deel 1 uit deze reeks, klik hier; Voor deel 2 uit deze reeks, klik hier; Voor deel 3 uit deze reeks, klik hier

Meer steun en volgen van Japan is onzinnig

Er kan een vergelijking met Japan gemaakt worden. Daar is het probleem steeds doorgerold. Meer steun betekent het doorrollen van het probleem. Het probleem was nu juist de omvang van de schuld ten opzichte van de omvang van de economie. Meer schuld als vermeende oplossing voor teveel schuld? Het effect is hooguit dat aflopende staatsobligaties in handen van banken of pensioenfondsen worden afgelost, en nieuwe staatsobligaties daarvoor worden uitgegeven in handen van de West Europese overheden en de ECB. Private schuld omgeruild voor publieke schuld. Wie betaalt ook alweer de publieke schuld? De schuld wordt eerst nog groter, eindigend in een grote knal met een volledige default. Meer steun betekent het verspillen van alle middelen die er nog over zijn op een vergelijkbare wijze als Japan. Overigens heeft Japan deze toenemende staatsschuld tot dusverre vrijwel volledig uit de eigen spaarquote van de private sector kunnen financieren. Private schulden concurreren aldaar met publieke schulden om de schaarse middelen (uitholling van private economie). Met de vergrijzing in Japan moeten de pensionado’s nu hun spaartegoed gaan aanspreken en aldus hun staatsobligaties gaan verkopen (in plaats van bijkopen).

Er gaat zich de komende jaren in Japan nog een drama voltrekken. In het westen gaan wij tot dusverre voor dezelfde route van het naar achteren rollen van het probleem. Lees meer over dit bericht

%d bloggers liken dit: